Aferin Bana

barinak

Bana güvenip, adamlardan kaçmak için arkama sığınan Kızım'ı, yaman evde istemiyor diye, canını acıtmadan götürsünler diye kendim kucağıma alıp barınağın arabasına bindirdim.Gözümün içine yardım dileyerek bakışını, o bindirdiğim korkunç yeri, barınağa yanına gidişimdeki benden bile korkan bakışlarını..

Hayatım boyunca unutmam mümkün değil sanırım.

Bir çözüm bulmadan yaşamak çok zor.

Kendimi affedemem artık. Ağlamaktan mahvoldum, barınağa gittim eve alıcam dedim vermediler, belediyeye gideceğim yarın, ne olursa olsun almalıyım eve, çok çok kötüyüm, anlatamam, tarif edemem.

Sokakta da kalsam birlikte yatar otururuz ne yapayim.

Ah insanlar..

Ne haldeydi bugün kızım :((((

Ama anladım ki bu yasa çıkar, köpeklerimizi de elimizden alıp öldürürler, öylece kalırız biz de bir şey yapamadan.

Çok fazlalar, bir canlının canı gitmiş umurlarında değil.

Ben bugün sakin bir sokakta yaşayan bir tane sokak köpeğine bile bakamadım, alamadım, kendi ellerimle verdim onu. Şimdi de peşinden ağlıyorum geri, bu defa eve alabilmek için.

İnşallah alabilirim, ormanda yaşayamaz o. Elimden tek tek mama yiyen köpek, ne tavuk yiyor ne köfte, ne sosis ne salam, elimden tek tek mama yiyor. Barınakta köşede korkup oturmuş yanıma bile gelemeyen kızım.

Ah umarım affedersin beni. Ah umarım kurtarabilirim seni. :((

Ne olur dua edin benimle, kurtarabileyim onu ordan, ne olur.

2 yorum:

  1. coletté dedi ki...:

    Ozgecigim facede paylastim ama hic kimse aramadi :( Barinaktan niye vermiyorlar kiál bir torba kuru mama git israr et verirler. Bir arkadasin da basina geldi ayni sey gitti aldi tekrar barinaktan ama gecikme.Dualarim seninle.

  1. Özge dedi ki...:

    Yok birakmiyorlar, tekrar sokağa birakicam saniyorlar sanirim, ya da uskudar belediyesi boyleymis zaten bir arkadasimizin basina daha gelmis defalarca gidip ugrasip bir milyon insanla tartisip oyle alabilmisler barinaktan.

    İstanbulda sahiplendirmek yerine ormana birakip olmelerini izlemek hoslarina gidiyor sanirim. Öyle üzgünüm ki tarif edemem. Kendimi suçlamaktan başka bir şeyim kalmıyor geriye :(