Duck yatak odasında uyurken salona yanımıza geldiğinde kapının önünde durup bir bekler, merasim şarkısını..
"Hoşgeldin hoşgeldin hoşgeldiiiin" diye kollar kucak yapmak üzere açılmış bir şekilde söylerim ben de.. O da koşa koşa gelir kollarımın arasına :))

Bugün eve geldiğimde de aynen öyle bir neşeyle hoşgeldin şarkımızı söyleyerek karşıladı Duck beni, dili olsa eminim onu söylerdi :))

*

Şantiyedeki iş makinalarının dönemlik dinlenme tatiline denk geldiği için cumartesi gecesi Yaman'ın yanına gitmek için yola çıktım. Pazar sabah orda olup gece de yine otobüse binip Pazartesi sabah gelmek üzere..

Dakintoşum da Orhun abisiyle kalacaktı, pazar günü akşam da annem devralacaktı.. :)

Gün içinde ayrı kalmaya alışkınız ama gece ayrı kalmışlığımız 2sene içinde 5-6günle sınırlıydı, 7 yaptık onu :)

O ne kadar alıştıysa ben de öyle bir alışmışım ki, Cumartesi gecesi terminale gitmek için taksiye bindiğimde Duck öyle camdan acıklı acıklı bakarken gözlerim doldu, dedim bir köpeği bırakamıyorum bir gün için, ne bu halim.. :)

Önceki günümü zaten not yazmakla geçirmiştim.

İlaç saatleri, uyanınca ne yapar, ne yaparsan öyle yapar da böyle yaparsan şöyle yapmaz falan..

Çünkü öyle standart bir hayatı var ki, her duruma gelemiyor :)

Yemek sonrası pencere keyfi bile fixtir, o pencere kapalıysa başında bağırır da bağırır, anlamadıktan sonra uğraş ki susturasın :)

Evet yine duyar gibi oldum o köpek bende olsa döverdim ben onu, hiç uğraşamam cık cık cık ları :))

Ödü kopmuş bizimkinin, gelmeyeceğim sandı heralde bir daha..
Her zamanki gibi doğru düzgün yemek de yememiş ama tok karnına ilaç kullandığı için yemesi gerekiyordu, zorla elleriyle yedirmişler onun için yaptığım sevdiği yemeği :)

Annem diyor bu yaşımda ne hallere soktun beni, köpeğin önüne geçmiş elimde yemekle yesin diye peşinden koşuyorum, sizin peşinizden koştuğum yetmemiş gibi.. :))

Geceleri de rahat uyuyamamış, ilk başta küsüyormuş homurdana homurdana başka yerlere yatıyormuş, sabaha doğru da dayanamayıp yatağa gelip bu defa da sürekli yanaklarını yalıyormuş :)) Uyumadığı belliydi zaten bugün tüm gün derin derin uyudu benimle..

Daki dakım burda öyle üzüntüler içindeyken biz de inanılmaz eğlendik. Ben otobüste uyuyamam ama yine de hiç uyumamış gibi değildim. Mutluluk ve değişiklik heyecanı insanı ne güzel de ayakta tutuyor. Ezinede şantiyeyi gezdik, Asi'yi sevdim bol bol.. Koca kız olmuş, hiç alman çoban köpeği gibi de değil, bildiğin labrador kaçmış içine. Seveyim, sevileyim, çamurlu sularda yuvarlanayım yine sevip sevileyim mantığıyla yaşıyor. Ama tabi o vücutla yapınca tüm bunları, sevdikleri için zor oluyordur bence :)) Üstüme bir atladı, Duck kuş kalır yanında.. Yakışıklı kızım benim, bizde kaldığında 2aylık haliyle bile nasıl azarlıyordu Duck'ı, rahat bırak beni diye :))






Ve hatırlatma;
bizim evde kaldığındaki halleri:







Ordan Bozcaadaya geçtik, Yaman'ın bu şirkette çalışmadan önce yaptıkları rüzgar enerji santraline baktık, ordan adanın en yüksek yerine çıktık şantiye arabası sayesinde, gezdik yüzdük yedik içtik eğlendik. Bir sürü de köpecik vardı mutlu mutlu. Dönüşte feribotta bile 1 sibirya kurdu 2 de golden sevdik. Goldenlar bütün gün yüzmüşler, öyle yorgunlardı ki. Biri ıslaktı hala, bir de Duck gibi sevdim sevdim sonra sevmeyi bırakıp da kalkınca acıklı acıklı bakıyo azcik daha sev diye, ben de hep düşüyorum bu tuzaklara, sevdik tabi yine :))
Öyle güzel bir yerden istanbula gelince tam bu ne biçim şehir diye bunalmaya başlıyordum ki eve geldim, Duck'ın o muhteşem karşılama telaşıyla unuttum herşeyi. Biz belki küser bana diyorduk, küsünce yüzümüze bakmayıp poposunu dönüp oturur yanımızda :D
Ama çok özlemiş, küsemedi..

Nasıl dönüyor etrafımda, atlıyor zıplıyor, sevinçten tuhaf sesler çıkarıyor. Abartıp sırt üstü yatıp öyle kuyruk sallaya sallaya yerlerde süründü bir ara.. Sabah yürüyüşüne çıktık, sürekli ayağıma basıyor yanımdan yürüyecek diye. Tasmasını açayım da koşsun biraz dedim ama bu defa da etrafımda dönüyor. Zaten uykusuzum düşücektim artık başım dönüyor.. Neyse geldik eve, sarıldık uyuduk saatlerce. Kalkıp yine yürüyüş yapıp gelip yattık. Çok komik geçirdik günü. Kıtlııktan çıkmışçasına uyuyarak..

Zaten ondan başka bir şeye bakıp başka bir şeyle ilgilenmeme de tahammül edemedi bu saate kadar, bilgisayara bakıyorum önümde zıplıyor, masaya çıkmaya çalışıyor :) Tv karşısında oturduk öyle kucak kucağa, uyurken de tabiki de kafası üstümde yatıyoruz.
5cmden daha uzakta durmadığı için de fotoğraflarını pek çekemedim ama olsun.

Bir de yeni tasmamızı taktık bugün, çok güzel oldu. Tekrar teşekkür ederiz Çıtır'a. Öyle de bir kız gibi ki, yeni olduğu için evde de onu takıp oturmak istiyor, giydirdim ben de; tasmalı tasmalı kuduruk oyunlar oynadık evin içinde :))




Ama ezine çok sevimli küçücük bir yer, eminim Duck da sever. Yarın biraz kocaman arabayı sürtmeden kullanma denemesi yapayım da sitede. Eğer başarılı olursam alırım Duck'ı gideriz. Kendi bölümünde gitmeye de dayanamaz bence ama alırım yanıma kucak kucağa gideriz artık napalım :))

*

Akşam yürüyüş sırasında da çocuklarla karşılaştık.
Öyle dikkatliler ki..
Kızlar süslü tabi, hemen tasmasını inceliyorlar aa ne güzelmiş, güle güle giysin, çok yakışmış diyorlar hemen.
Erkekler daha duygusal, dün başkasıyla gördük sahibi değişti sandık üzüldük diyorlar. Üzülmeyin dedim Duck sahip değiştirmeez. :) Sarılıp oynadılar birlikte.
Çocuk dediğim de küçük çocuklar, 6-9 yaş arası.

En son da gece çıkıp basketbol sahasında topla oynadık, pilimiz bitti artık. Duck kucağımda uyuyor şimdi, ben de yazmaya çalışıyorum :)

İlk geldiği günden beri tüm gece uyuyarak "benim sizden ne farkım varmış ki" şeklinde yaşayan duck
artık çalışan anne sahibi;
aynı zamanda da tek başına hiçbirşey yapmaktan hoşlanmayan(yapamayan) bir köpek olarak tüm gününü uyuyarak geçirdiğinden bütün gece beni yalamayı tercih ediyor!!

Bu gece saat 4ten beri sürekli bir pati tacizine uğradım,
neyse ki saat 6da kalkıyoruz da bu tacizler 2 saat sürebildi :))

İstedikleri kadar para versinler, işe gitmeden önce 6da kalkıp şu köpeği gezdireceksin deseler hayatta kabul etmem ama konu duck olunca akan sular duruyor bende.

Sabahın 6sında kalkıp 7ye kadar koşturduktan sonra 8'e kadar da evde oyalanarak onunla daha çok vakit geçirmeyi sevdiğimi düşününce köpek sahibi olmanın akıllı işi olmadığını anladım artık. Ya da tüm köpek sahipleri akıllı ama bende hafif bir sorun var, mümkündür :))

Herneyse sabah erken bile olsa dışarıda eğlenebilen insanlarız biz duckla :)

Geçen gün 6.30da visky ile karşılaştık, abisini servise bindirirken bahçeden kaçtı duckı görünce,sonra duck onların bahçesine kaçtı falan baya bi eğlendiler karanlıkta :)
Dün sabah deli gibi yağmur yağıyordu, ıslanmamak için koşturduk, koşa koşa eğlendik kendi kendimize..
Bu sabah da çocuk parkındaki kedilerle oyalandık. Kaydırağın üstüne çıkmışlar, duck da tam kaydırağa çıkıcaktı bir baktı kediler. Şimdi oraya çıksa ya kedi ona bişey yaparsa, çıkmasa da olmaz canı çok kaymak istiyo, canı istemese bile bi kere kediler çıkmış oraya duckın da mutlaka çıkması lazım! Kedilerden bile korktuğu için sonuç olarak yukarıya çıkamadı ama etraflarında pek bir döndü, tüyleri kabarmış bir şekilde, ben de onu izleyerek eğlendim..

Akşamları benim pilim bittiği için pek eğlenemiyoruz ama tabi yine aynı yürüyüşe devam.

Ah bir gece uyku sorununa bir çözüm bulabilsem..

Neyse daha fazla yazamicam duck oyuna çağırıyo :))

Haftasonları üç-beş gün olsun,
çocuklar hiç evde tek başına kalmak zorunda olmasın,
anneler hava kararmadan eve gelsin,
babalar evden başka yerde kalmasın,
lucky bize daha çok gelsin,
arada asi de gelsin,
ben evde tek başımayken hep yağmur yağsın,
annem evdeyken hep güneşli olsun,
bir de kemiklerim pişmiş olursa sevinirim
öptüm,
duck.

Duck dün küsme hallerine devam ediyordu..
Öyle üzüldüm ki, ne yüzüme bakıyor, ne eve ilk girdiğimde o sevincinden çıkardığı sesleri çıkarıyor, ne yanıma gelip kendini sevdiriyor, ne opucuk veriyor..
hiçbirini yapmıyordu.

Bugün de baba gidicek akşam böyle hep küs mü oturucaz dedik, barışırız belki diye arabayla gezdirelim dedik :)
Ben de arkada onun yerinde oturdum duckla, ancak öyle barıştık :))

O şekilde fotoğraflarımız var ama yayınlamamalıyım, tam rezillik :))

Biz barıştık, bugün gece 4te baba gitti..

Tam ağlama, söylenme triplerine girecekti ki en sevdiği şeyi yapıpı gece elektrikli ısıtıcıyı açtım, ev sanki soğukmuş gibi geçti onun karşısına bacaklarını açıp yattı uyudu..

Şimdilik iyi gidiyoruz,
bakalım akşam yine geç geldim diye küsücek mi :D

Bugün nöbete orhun geliyor öğlenden sonra :))

yarından itibaren duck da tüm gün evde bekleyen köpüşler kervanına katılacak :)
1haftadır da çeşitli kombinasyonlarla yalnız bırakmaya çalışıyorum deneme amaçlı.
sabah erkenden çıkmam,
günde 2defa gezinmeye alışması gibi :)

şimdiye kadar genelde 4-5saat kalırdı,
evde yalnız kalma rekoru da 8saattir.
11saati de başarır bence :)

günde 3yerine 2defa çıkma sorunu olmasa 11 saati fark etmez bile,
tek derdi dışarı çıkmak.

ilk başta öğlen gelip 1saat ilgilenmesi için birini tutmayı düşünüyorduk ama bunu daha zor şartlar için düşündüğümüzden şimdilik vazgeçtik,
bakalım..

eski evimizde olsak kapıcımız ali inanılmaz tatlı biriydi, eminim biz söylemeden kendi derdi bize ben ilgilenirim diye ama burdakine pek güvenemiyoruz malesef..

bir de hava kararma sorunu olmasa çok da dert etmeyebilir zaten, uyur hep ama karanlık korkusu evlere şenlik olduğundan akşam olduktan sonrası eminim onun için zor geçecektir tv ve ışıklar açık olsa bile :)

normalde de biz dışarı çıkmadan önce hep onu gezdiririz şimdi sen gezdin sıra bizde der gibi,
mümkün olduğu kadar yavaş hazırlanırım çünkü azıcık telaş etsem o da panikler, bazen kendi de benimle gelicek sanır heyecanlanır.. :)

makyaj yaparken mümkünse beni görmemesi lazım çünkü makyaj yapmam demek uzun süreli bir yerlere gidicem demek onun için :)
haklı çocuk, her ayrıntıma dikkat etmiş artık yapacak bir şey yok..:)

sonra tv ve ışıkları açarız,
telefon çalınca da panikleyebilir o yüzden fişini çıkarırız.
kapıyı çalıp yine panikletmesinler diye kapıya lütfen zile basmayınız notları yapıştırırız (ki bu sorunu zile açıp kapama düğmesi taktırarak hallettik)

çünkü kapının çalması eve birinin gelmiş olması demek,
eve biri geldiği halde duck onları içeri sokamıyorsa kıyameti koparabilir :))

labradorlar yalnız kalmayı en çok sorun haline getiren köpeklerdenmiş, bahsetmiş miydim :D

sonra sonraa,
sinirlenip kızarsa veya canı isterse evdeki eşyaları değil de kendininkileri parçalasın diye ortaya onun için önceden biriktirdiğim karton yığınlarını koyarım.
ki bunlar koliler, karton poşetler, içi temizlenmiş pizza kutuları vb şeyler olabilir :D mutfak dolaplarından birinde karton koleksiyonum var bu amaçlı :))
söylememe gerek var mı bilmiyorum ama karton parçalamayı çok sever :)

ödül bisküvilerinden varsa en çok takıldığı yerlere bir iki tane ona çaktırmadan koyarım, bulunca mutlu olsun diye :)

bir de salondaki sehpayı en kenara çekerim çünkü enerji birikmesi sorunuyla karşı karşıya kalıp evde çılgınlar gibi koşarken koltuğa atlayıp ordan döner hep, sehpaya da çarpıp camını kırma veya kendi bi yerini kırma olasılığı yüksek tabi :))

şimdi bunları uzun uzun yazınca çok fazla şeymiş gibi görünüyor ama benim rutinim olduklarından tıkır tıkır hallediliyor hepsi :)

ama bir başkası için eminim liste yapmak gerekir ki unutmasın herhangi birini :)

tüm bunları yaptığımız halde o genelde uyumayı seçer biz gelene kadar,
ama işte 4-5saat kalır genelde tek..


ilk 5saatlik bırakmamızda 6aylıktı,
salondaki koltuğumuza kakasını yapmıştı :)
yine o dönem bir defasında da okuduğum kitabın okumadığım sayfalarını parçalamıştı, okuduğum sayfalar inanılmaz düzgün bir şekilde duruyordu :))

evet duck zor bir çocuk,
biri çalmaya kalkıp alıp götürse eminim geri getirir :)

ama bence yine de ilk 6ayını bana yapışık olarak geçirmiş, tek başına kalmamış bir köpek için gayet başarılı :D