Hisli köpeğim ben,
salak zannetseler bile anlarım herşeyi.

gitti bugün babam yine, biliyorum.
sabah arabaya eşyalarını taşıdı,
gördüm camdan.

annem de gitti bir türlü gelmedi saatlerce,
ben de topladım babamın bütün kirli çoraplarını,
taşıdım yatağın üstünde onun tarafına,
yattım hepsinin üstüne uyudum,
ooh.

babam gidince hiç sevmiyorum evi,
çok özlüyorum,
çok seviyorum,
gitmesiin.

Yeni evimizde salonda otururken televizyonda annem eski evimizin videosunu izliyordu,
kapıya gittim ağladım anne hadi eski evimize gidelim diye,
çocuk arkadaşlarımı çok özledim.

keşke aptal bi köpek olsaydım da anlamasaydım televizyondan,
tüh.

bi daha hiç gitmicek miyiz gerçek evimizeee?