asi

Dün sabah kısa bir sapanca yolculuğu yapıp annesinin yanından bir çamur yumağı alman çoban köpeği kapıp geldik :)
nasıl tosun bir kız, anlatamam,2 aylık ama bir patisi duckın şimdiki patisinin büyüklüğünde, kilosu fazladır ama boyu duckın 4aylık hali kadar, topalak bir şey :))

canım ilk defa ayrıldığı için annesinden yol boyunca ağladı bağrındı durdu..
ve tabi ilk durak bbç veteriner :)

ailecek bayılıyoruz bertuğa, yeni ufaklığı da tanıştıralım onu da sevsin dedik :)



Aslında ordan direkt havrana şantiyeye gidicekti ama benim "inşallah bir gün bizde kalır" şeklindeki dualarım tuttu ve saat geç olduğu için ayrıca da çok yorgun olduğumuz için bizde kaldı..

Duckla tanışması da ayrı bir olay tabi,
ödlek oğlum benim ayı yavrusu sandı sanırım, babasının kucağında siyah-kahverengi kocaman patili bir tüy yumağı girince korkudan yeşil odasına kaçtı ve tüyleri heycandan kabarıp elvis modeli olmuş bir şekilde havlamaya başladı :))

sonra yere indirdik de köpek olduğunu anlayınca pek bir sevindi,
bu sefer de bitmek tükenmek bilmeyen oyun oynama isteğiyle koşturdu da koşturdu..

evde iki köpek olması ne kadar güzel bir duyguymuş ve bir alman çoban köpeğinin huyları bebek de olsa ne kadar da farklıymış.. :)

ismi konusunda endişelerimiz vardı ama tam bir cadı olduğu için asi kesinleşti sanırım :))

biz köpeklerin huylarının yetiştirmeyle de şekillendiğini sanırdık ama bu kadar küçükken bu kadar karakteristik şeyler görmek şaşırttı beni..
duck bir kere ilk havladığında 5-6aylıktı sanırım,
bu ufaklık oyuncak ses çıkarıyor diye bile deli gibi havladı dişi bile olsa ducktan daha kalın bir kartoloz sesle :))

bir dur dedik annenin yanından yeni ayrıldın,
bebekler korkar daha öyle şeyler yapmaz ama yok dinletemedik,
bu sefer paçalarımıza ve kablolara saldırmaya başladı :))
duckın bebekken hiç öyle kablo ısırma vukuatları yoktu,
hayır diye kızıp bağırıyoruz, korktuğu bile yok delinin, devam ediyo..
ensesinden tutup çekmek gerekiyor bir şeyi yapmayı durdurabilmesi için :)
duck azıcık yüksek sesle hayır desek korkudan kaçıcak delik arardı :))

sonra bir de duckı ısırmaya çalıştı ve benim kocaman duygusal danamı korkuttu :))

2 aylık kızdan korkan 1,5 yaşındaki ilk erkek olma ünvanına da sahip olduk yani..

ama evimize gelen her cins köpekte olduğu gibi bir kez daha anladım ki duck ve yani aynı zamanda labradorlar kişiliği bambaşka tatlı ve değişilemez köpekler..

oyuncaklarını,kabındaki mamasını, sevgisini, suyunu herşeyini paylaşır benim oğlum,
yeter ki oyun olsun..
erkek olduğu için bir yavruya anne gibi yaklaşamasa da çok iyi arkadaş olur benim daklışım (tatlışım modunda okumak gerek) :))

ayrıca başka bir fark ettiğimiz şey de az önce de yazdığım gibi,
evde iki köpek olması inanılmaz güzel bir duygu..
onların köpek hallerini seyretmek, birlikte uyuma halleri falan, bambaşka bir şey..
insanı deli gibi mutlu ediyorlar ve bahçeli ev arzumuzu arttırdılar :))

bunlar da o kadar hareket içinde çekebildiğimiz fotoğraflardan bazıları,
umarım şantiyede mutlu bir hayatı olur ve umarım ben onu tekrar görüp sevebilirim..