Yarın 1 Mayıs,
Duck'ın 2. doğum günü..
Haziran ayında da bize gelişinin 2. yılı olucak! :)

Veterinerdeydik bugün,
2yaş öncesi kontrol yaptıralım dedik ve Yaman'ın süper ısrarları sonucu hiç istemesem de tüylerini kestirdik. :(
Ama kestirmeseydik bir gün sabah uyanmaya çalışırken yuttuğumuz tüyler tarafından boğulup hepberaber ölebilirdik sanırım, kabul ediyorum. Evin içinde her gün küçük Duckcıklar oluşuyordu, ben de süpürgeye bile gerek kalmadan toparlayabiliyordum, yumak yumak :)
Bazen kendi bile kendi tüyünü yutup rahatsız oluyor. Herneyse.

Çok komik oldu yazık kuzuma,
ama kendisi inanılmaz rahatlamış gibi. Normalin 2 katı koşturuyor, hafifledi sanki. Yemesi de sıcak hissetmesindenmiş sanırım, eve gelip kıtlıktan çıkmış gibi bitirdi iki dkda mamasını.

Sabah da sitenin dışına kadar yürümüştük, çok aktif br gün geçirdik.
Bayıldı artık.
Kalan tüyleri de yeni yıkandığı için heryere yatamaz tabi koltukları koklayıp öyle yerşeliyor :))

Kuyruğunun ucunu da aslan kuyruğu gibi bırakmışlar, bir yerlere çarparsa ucu acımasın,yara olmasın diye..:)

Duck'ın en sevdiğim hallerinden biri de biz iş yaparkenki komiklikleri.

Elektrik süpürgesine karşı hassastır mesela,anlatmıştım önceden de.O kim oluyor da bizim peşimizden geliyor tasmasıyla, Duck da gelir tabiki de..

Veya yemek yapılıyorsa dünyanın en önemli işini yapıyorumdur ben. Hemen ocağın alt kısmında kurulur büyük bir ciddiyetle. Ben de tabi mecburen uzaktan karıştırırım yemekleri. Sırf bu yüzden yanıyordu bir kere pudingten ama neyse ki hem azıcık damladı hem de tam viykleyecekken canını acıtan şeyin çikolatalı puding olduğunu fark edip ağlamaktan vazgeçti yaladı kendini.

İkea mobilyaları yapılıyorsa daha da bir şenlikli olur tabi, biz yerde debelenirken o bizden öpücükler alarak etrafımızda döner, oley oley annemler yerde bana yakın, oley oley eve yeni şeyler alınmış heyecanıyla.. E tabi çift heyecanın etkileri de öyle oluyor.

Ütü yapacaksam ütüleyeceğim şeylerin üstüne yatmayı tercih eder mesela, evde yer yok ki çocuk napsın tabi..:)

Ütü demişken,bugün en son Yaman'ın "bu ütüler yılbaşından önce bitecek" uyarısındaki 5saatlik ütü maceramdan sonra pek ütü yapmadığımı fark etmem üzerine bir 5saat daha ütü yapmamak için ütü yapayım dedim.

Duck da tabi büyük bir saygıyla karşıladı sağolsun. Yatakta bir o yana yatıyor bir bu yana yatıyor,ne zaman bitecek de yürüyüşe çıkacağız diye homurdanıyor ama çok ses de etmiyor. Çok komik ve eğlenceliydi. Ben de uzattıkça uzattım tabi.. En sonunda ütü için su almaiçin olduğum yerden uzaklaşayım dedim ki kaçırmadı bu fırsatı ve apar topar tasmaların oraya sürükledi beni. Fişi çekip koşuya çıktık.

Çimenleri de ilaçlamışlar.Zor oldu taşlardan gitmek kıymetli patileri için ama napalım, dayansın paşazade.

Bunlar da iş anı fotoları.

Yaman uydu için ayarlar yapıyor..

Ve Duck bunu kaçırmaz! :) Bu işe engel amaçlı taciz olayı tabi bir 15dk sürüyor en az..


Ben mutfak için ikea kumaşlarıyla perde yaparken iki saniye odadan çıkıyorum ve o tabiki de üstlerine kurulmuş bile..:) Eminim oturmadan önce de kafasını sırtını falan sürtmüştür.



Ve bugun gerçekleşen ütü maceramız.

Önce yorganı kazıp kazıp benim dağıttığım yatağı iyice dağıtıp yattı. Sonra da askıları kaçırıp parçaladı, pek eğlendik :)

Havanın serinlemesiyle Duckla biraz kendimize gelip bayık pazar günümüzü canlandıralım dedik ve günün 3. yürüyüşünü site içinde çok nadir gittiğimiz sokaklarda gerçekleştirdik.

Siteden çıkmak için 1 kmlik yokuş çıkmamız gerekiyor, çıkınca da pek gezilecek bir yere çıkmış olmuyoruz diye çıkmayalım dedim ama çıksaydık daha mı değişik olurdu bilemedim de.. Neyse başka bir gün çıkarız artık.

Duck sıkılmıştı zaten aynı yürüyüş parkurlarında yürümekten, çok sevindi.. Bir iki değişik arkadaşla da koklaştık.

Bu gençle bebekken oynamışlardı birkaç kez. Villalardan biri bahçeye eski bir koltuk koymuş onun için, tasma da takmışlar, istediği zaman dışarda istediği zaman bahçede takılsın diye de kapıyı hep aralık bırakıyorlardı ama o korkusundan hiç çıkmıyordu. Bugünkü yürüyüşümüzde de sadece kapının önüne kadar çıktı Duckla koklaşmaya ama iki ödlek pek oynayamadılar. O Ducktan korkuyor, Duck ondan.. Kocaman olmuş maşallah,zayıf baya ama tazı gibi, pek güzel bir köpek bence..





En son da hep yürüdüğümüz yoldaki çişleri koklayalım dedik yasak parkura girdik yine. Çocuklar sardı bu defa da Duckın etrafını. Kızlar sevdikçe hoşlarına gidiyor ve çığlık atıyorlar. Duck da çığlıklarından ürküyor zavallım. Yanıma sığınıyor hemen.




Ne kadar gezerse gezsin eve gelince bir de yukardan kokluyor hep yürüdüğü yerleri. Komik çocuk.



En son da birlikte mozaik pasta yaptık. Duck her zamanki gibi ayaklarımın yanına yattı belki bir şeyler düşer de yerim hevesiyle, ben de arada yanlışlıkla (?) 1-2 tane minik bisküvi parçası düşürdüm..




Şimdi yorgun yorgun yatıyor.
Ne demişler en güzel labrador uyuyan labrador..

Keyfim yok bugün pek,
aslında sabah mutlu başlamıştık ama ne zaman birkaç gün ilerisini düşünsem umutsuzluğa kapılıyorum. Ben huzursuz olunca Duck'ın sakinliği ve mutluluğundan bahsedilemiyor genelde..

Duck da insan olsaydı keşke.
Elimi tutup gelirdi benimle heryere. Kimse sorun çıkarmazdı, heryere de gidebilirdik. Bu kadar yalnız hissetmezdim belki.

Yine herkesden daha iyi hissettiriyor kuzum bu haliyle bile.

Hava güzel olunca aklı dışarda oluyor onun da hep, bakalım belki sahile ineriz onunla, başarabilirsek :)
Şimdilik en son oyuncağı olan ikea topuyla takılıyor sürekli.Arada bir niye hala çıkmadık diye küsüp bana arkasını dönüyor :))







bu da çok çektiğim için küsüp arkasını dönmesi.sanki poposu daha güzel de, popomu çek diyo bana aklı sıra! :)

Madem 23 Nisan çocuk bayramı, tüm çocuklar eğleniyor, Duck neden eğlenmesin ki?
Dedim ve ona 23 Nisan hediyesi olarak gidip Luckyi ve Orhun Abisini getirdim dün.

Eskiden çocuklar gibi bir sürü köpeğim olsun, heryerde koştursunlar gibi heveslerim vardı fakat dünkü eğlenceden sonra artık iki köpek mi, hayır hayır Duck yeterli diyorum. Hala yorgunluğu atamadım üzerimden.

Duck da Lucky de yorgunluktan ölseler bile oyundan vazgeçemeyen, zorla birbirinden ayrılan köpekler zaten bir de bu sefer çiftleşmecilik oyununa merak salmışlar, tam rezillikti... Bu çiftleşmecilik merakı evdeki ismini vermek istemeyen birinin döneminde olmasından mı kaynaklıydı onu pek çözemedim. :)

Öyle komikler ki, sırayla birbirlerinin üstüne çıkıyorlar. Kafası-poposu hiç fark etmiyor taraf. Kim kimin üstünde ayırt edememeye başlıyorsunuz bir süre sonra. Tek yaptığım sürekli üsttekini aşağı indirmek oldu.
Su içiyorlar gidip birbirlerini yalıyorlar falan her taraf sırılsıklam. Lucky gidip küvete yatıyor bazen pes edip. Duck da onun üstüne yatıyor öyle debeleniyorlar. Böyle anlatınca yorulmuyor tabi insan, çok eğlenceliydiler..

Dışarı çıkarsak herkesin içinde yapıyorlar, "aa ikisi de erkek değil mi bunların cıkcıkcık" gibi yorumlar duymak yerine evde debelensinler dedik pek çıkaramadık. Bu defa da hala çişini nereye yapacağını öğrenememiş 6 aylık Lucky ile çiş temizlemecilik oynadım. Elimde çamaşır sulu kova ve bez, yanımda da vileda. Halıya yaparsa bezle, halı olmayan yerlere yaparsa viledayla dolandım durdum.
O işiyo ben bi yandan kızıyorum bi yandan temizliyorum. Zavallı akıl küpü Duck'ım da o işedikçe kendi tedirgin olup basmamaya çalışıyor oralara. Gidip balkondaki bezinin başında dikilip orda birşeyler anlatıyor bana. Sanırım buraya yapıcaktı dimi anne gibi şeyler.. Ben de aferin çirkinim, evet buraya yapıcaktı diyorum kendi kendine seviniyor bıdık bıdık. :)

Suyu ortadan kaldırsam ne olur acaba dedim ama inanılmaz sıcak 2sn sonra ikisi birden viyk viyk ağlaşıyorlar. Lucky bir ara suyun yanına yatıp kafasını da kabın içine sokup oyuna arka patileriyle devam etti, bir tek o ara rahat ettim sanırım :))

Akşam fotoğrafların düzgün çıkanları ve çiftleşmesiz geçenlerin hepsini (yorgunluktan daha fazla eleme yapamadım) buraya eklemiştim ama açamayanlar olursa birkaçını bloga da ekleyeyim.















Bugün sakin geçiyor neyse ki.
Duck babasını özlediğini fark etmiş olmalı ki yine Yamanın pijamalarına kafasını koymuş uyuyor. Yürüyüşler dışında evde bir hareket yok, en büyük aksiyonumuz kendi yatağnda debelenmek.