2

4

Kucuk bir kizimiz var sokakta

1 aydan uzun bir suredir her gun birlikte vakit gecirdigimiz, onun icin gunde defalarca disari cikip saatlerce birlikte takildigimiz, kapiya ducktan once kosup eve de gelmek isteyen ve her defasinda iceri girmemesi icin hafiften itmek zorunda kaldigim, itmemek icin her seferinde yanima oyuncakalip iceri girerken onu uzaga atip yakalamasi icin kos kos dedigim ve her defasinda icimi parcalayan.

Disarda surekli bizim evin camina bakarak yatan :(

Yuva ariyorum , ilanlar verdik heryerde ama bulamiyorum bir turlu.

Cok cirkin hakikaten dusununce ama inanilmaz da tatli.

6-7 aylik oldugunu dusunuyorum ve de eve alinip sonra safkan gsd olmadigi anlasilinca sokaga birakilan.

Cunku tavuklu kuru mamadan baska bir sey yemek istemiyor, kemirme kemiklerini cok seviyor, toplar, dis iplei, pelus oyuncaklar en sevdikleri, azicik bir minderimsi bir sey bulsa sahiplenip iustune yatmak istiyor ama hep taslarda tabi :(

Of ki ne of, geceleri uyuyamaz, urekli onu dusunur oldum.

Bu postu disarda telefondan yaziyorum mesela, sabah yagmur yagdi ve yemegini veremedim, ben giderken de pesimden bakti yine oyle, aklim fikrim oda Ducki keske arayabilsem konusabilse de orda mi hala oyala soyle gelicem ben beklesin, kusmesin, yagmurdan korkmasin, apartmandaki insanlara dayansin ben yine gelince onu koruyacagim, soyle duckydukim demek istiyorum.

Kafayi yemis durumdayim. Keske eve alabilsem, keske alamasam da aklim kalmasa , insanlar onu itip kakmasa, kovalamasa..

Dun gece uyumadan camdan baktim, bizim cama bakiyordu
Sabah kalktim yine bizim cama bakiyor.

Beni gordugundeki sevincini anlatamam gormeniz lazim.

Sokaktaki ilk kisi olacak muhtemelen, sabahlari cok hapsiriyor, bacaklarima surtunuyor. Yuruyuslerde hep sariliyr, azicik bir yere otursam hemen kucagima geliyor, oyle sevgi ihtiyaci var ki.

Ah keske gorebilseniz, sevseniz, yuvaniza alabilseniz.

2

Melaba dunyalilar

Sabahlari annemi boyle uyandiririm, saat olmus 8, hala kalmamis

Annemin yeri benim yerimdir, kalkmam


Orhun abimi çok severim


32 kiloya inmiş olabilirim ama gıdım hala arkadan sarkar


Uyurken pati pozisyonu önemlidir benim için


Herşey yolunda, annem de evdeyse patileri havaya diker dururum :))

0

Decaflatte'yi biliyor musunuz bilmiyorum, bana instagram'in hediyesi..Kuyruklu cocuklarinin fotograflari ile basladim takip etmeye, blog vs derken bagimlisi oldum uzaktan, baska bir ulkeden, hic gormeden.

Insan gormedigi seyleri - insanlari da sevebiliyor, incitmemek istiyor, acisini hissedebiliyor..
Once biricik Pasa'sinin gidisiyle oturdum agladim burda, Duck'i opup kokladim onun yerine, kendimi yerine koyup Duck'in fotograflarini cekip eklemek bile istemedim oraya, ben gorsem aglardim hep diye dusunup.

Ardindan Papatya'nin hasta oldugunu okudum, iyi olsun diye hep iyi dilekler gonderdim, insallah iyi olur bir an once diye dualar ettim burdan kendi kendime. Yok..

Pasasini tercih etti yazisini gordugum an bir kez daha cok kotu oldum ki ben burda boyleysem dusunemiyorum bile diyip durdum hep aklimdan icimden kalbimden.

Fotograflar ve altindaki yazilarla takip ediyordum hep, blogu acip da okumaya cesaret edemiyordum bir turlu. Az once acip okudum. Ustunden postlar devam etmis, iyiye gidiyorlar evet sevindim ama evde simdi oturdum agladim yine disaridan papatya kac saattir yalniz yanina donmeliyim dusuncesinin hala aklinda olusunu okudugumda, durduramiyorum da kendimi.

Nasıl canlılar bu tüylü kuyruklu patililer.
Keske erkenden gitmeseler..

Pamuk oglum yatiyor simdi tum vucudunu sandalyeme dayamis, azicik kipirdamama imkan birakmadan :)
Hep boyle yanimda olsun.

Sevgili Decaflatte'yi merak edenler için: http://decaflatte.typepad.com

1

En sevdiğim :D

Bu aralar keyfi pek yerinde tosunun, benim de fena sayılmaz.
Birlikte yuvarlanıp gidiyoruz :)) Evde olmam eski düzenine geri döndürdüğü için çok mutlu etti sanırım. Günlük 4 defa yürüyüşlerimize başladık bile ne kadar dirensem de :))

Şirin Fırın (tık) mutluluğum da ona yansıyor olabilir tabi.

Zihinselin yanında fiziksel olarak da çalışıp ortaya bir ürün çıkarmak ne kadar tatmin edici bir işmiş anlatamam. İşyerinde bilmemkaç saat masa başında oturup eve dönmek kadar mutsuz edici bir şey yokmuş benim için, umarım geri dönmek zorunda kalmam o günlere.

Diğer yandan şirin fırın şaşırtıcı bir şekilde hızlıca ilerlemeye başladı, bu kadarını beklemiyordum ama korkularım da geçmiş değil :D Tanımadığım birinden ilk gelen maili hatırlıyorum, ne zaman cevap yazacak diye utanmasam sabaha kadar bekleyecektim ki bir nevi yatakta beklemiş oldum ve bir türlü de cevap gelmedi o maile :)) Şimdi neyse ki mailler, mesajlar geliyor ve ben normal cevabımı verip hayatıma devam edebiliyorum :)))

Duckla herkesi öpüyoruz, bu kadar uzun zamandır yazmadığım için de kızıyoruz bana ama artık daha kısa aralıklarla yazacağım inşallah :D

Fotolari instagramdan aliyorum, duck ve beni daha cok gormek isteyenler takip edebilirler :D

http://web.stagram.com/n/piore/

Hep uyuyor sanmayın, en güzel uyurken çekiliyor fotoğrafları, bir iki tanesi de klimadan üşürkenki halleri :D